Archiwum kategorii ‘Inwestycje’

Azjatyckie hodowle ryb Ryby hodowlane w Azji Jednym z najważniejszych gatunków ryb hodowlanych jest chanos. Jest to duża, dochodząca do 1,5 m długości ryba. Większość życia spędza w południowym Pacyfiku, jednak w okresie tarła udaje się na płytkie wody przybrzeżne, gdzie samice chanosa składają olbrzymie ilości jajeczek (ikry). W Indonezji, Tajwanie i na Filipinach chanos stanowi cenne urozmaicenie diety tamtejszych mieszkańców. Kiedy już ze złożonych u wybrzeży tych krajów jajeczek urodzą się małe rybki, czyli tak zwany narybek, są one odławiane i przenoszone do wielkich basenów wypełnionych słoną wodą i glonami. W basenach, mając pod dostatkiem pożywienia i nie narażone na ataki drapieżników, młode szybko dorastają. W czasie monsunów, kiedy flota rybacka nie może wypływać na otwarte wody, po prostu odławia się dorosłe osobniki z tych basenów, a następnie sprzedaje. Wśród krajów, które u swych wybrzeży hodują na wielką skalę ryby morskie, są też Chiny, Indie, Japonia, Malezja, Singapur i Korea Południowa oraz także Stany Zjednoczone. Mniej hodowli niż w Azji W porównaniu, z Azją, na Zachodzie jest stosunkowo mało morskich hodowli ryb na dużą skalę. Duńczycy łowią młode płastugi w Morzu Północnym, a następnie hodują je w zamkniętych wodach Lim Fiord, 180-kilometrowego naturalnego kanału przecinającego północną część Półwyspu Jutlandzkiego. W takim środowisku płastugi dorastają szybciej niż w otwartym morzu, zapewniają więc obfite połowy. Wzdłuż adriatyckiego wybrzeża Włoch rozlokowane są liczne baseny hodowlane, powstałe dzięki zamknięciu tamami i groblami już istniejących lagun. W odpowiednich porach roku otwiera się tamy i pozwala wpłynąć młodym rybom, następnie tamy się zamyka, a ryby mogą bezpiecznie dorastać, nie nękane przez morskie drapieżniki. Do hodowli ryb morskich we Francji wykorzystuje się delty rzek i moczary, zwłaszcza te położone na południu kraju. Łosoś i niektóre gatunki pstrąga rozmnażają się w słodkich wodach, jednak większą część swego życia spędzają w morzu. Ryby te są uważane za przysmak, dlatego chętnie sieje hoduje. Łososie zawsze wracają na tarło do tej samej rzeki, w której przyszły na świat. Łososie atlantyckie rozmnażają się głównie w czystych wodach górskich strumieni w północnej Europie i Ameryce Północnej. Pierwsze lata swojego życia (od roku do ośmiu lat) spędzają w macierzystej rzece, a następnie wypływają na otwarte morze, gdzie żyją przez rok do czterech lat. Po tym czasie wracają do swoich macierzystych rzek i płyną nimi pod prąd aż do miejsca, w którym przyszły na świat. Niektórym osobnikom udaje się jeszcze wrócić do morza, jednak większość umiera z wycieńczenia po okresie tarła.

Giełda Giełda to określenie, z którym spotykamy się praktycznie każdego dnia. Rozumieć pod tym pojęciem należy spotkania o charakterze handlowym, które odbywają się o ustalonym czasie i w takim samym miejscu. Podczas tych spotkań dochodzi do sprzedaży pewnych bardzo konkretnych produktów po takich cenach, jakie każdego dnia zostają ogłoszone w stosownych notowaniach. Przy zawieraniu wszelakich transakcji giełdowych obowiązuje stosowny regulamin. W dzisiejszych czasach giełdy są kontrolowane przez organy państwowe – to państwo właśnie przyznaje im koncesje na prowadzenie działalności. Przesłanek do podziału giełd znanych jest sporo. Jeśli na przykład chodzi o geograficzny zasięg, wyróżnia się giełdy międzynarodowe, krajowe oraz lokalne. Biorąc natomiast pod uwagę zakres rzeczowy przeprowadzanych na giełdach transakcji, mówi się o takich giełdach jak – towarów, walorów, usług oraz papierów wartościowych. Natomiast dokonywane na giełdach transakcje dzielą się na rzeczywiste oraz nierzeczywiste. Kryzys walutowy to również pojęcie kojarzące się z rynkiem giełdowym. Pod tym pojęciem rozumieć należy taką sytuację, kiedy to dochodzi do naruszenia równowagi w gospodarce – i chodzi w tym miejscu o naruszenia naprawdę poważne. Za bezpośredni efekt takiego kryzysu jest uznawany spadek kursu krajowej waluty. Dzieje się tak dlatego, że obywatele danego kraju wymieniają swoją walutę na walutę jakiegoś innego państwa, z kolei podmioty gospodarcze wola inwestować nie u siebie, a zagranicą. Drugim symptomem walutowego kryzysu jest to, że krótkoterminowe stopy procentowe drastycznie idą w górę. Specjaliści wyszczególniają trzy podstawowe rodzaje walutowych kryzysów, a mianowicie – kryzysy pierwszej, drugiej oraz trzeciej generacji. Chronić się przed ich występowaniem można w rozmaity sposób. W dwóch pierwszych przypadkach taką metodą jest prowadzenie stosownej polityki kursowej, pieniężnej oraz fiskalnej. W tym celu potrzebne są stosowne regulacje prawne. Wprowadza je dla przykładu Unia Europejska. Operacje otwartego rynku to również pojęcie posiadające związek z rynkiem giełdowym. Stanowią one narzędzie banku centralnego, które znajduje zastosowanie przy sprawowaniu kontroli nad podażą pieniądza. A wszystko polega tutaj na tym, że kupuje się albo sprzedaje na rynku otwartym papiery wartościowe. Głównie chodzi tutaj o papiery państwowe, ale nie tylko. Generalnie rzecz biorąc emituje je powyżej wspomniany bank centralny, a handlowanie nimi pozwala mu wpłynąć na trzy bardzo istotne czynniki. Przede wszystkim chodzi w tym miejscu o to, ażeby rynek finansowy był efektywny. Po drugie – w taki właśnie sposób kształtowane są stopy procentowe. I wreszcie trzecia kwestia, a mianowicie taka, że dzięki takim zabiegom banki komercyjne posiadają zdolności emisyjne i zachowują swoją płynność. Operacje otwartego rynku odznaczają się paroma charakterystycznymi dlań cechami. Nade wszystko są dość elastyczne i łagodne. Nie oddziałują na gospodarkę na zasadzie wstrząsów. Oczywiście, mają również swoje wady.

Broker Kolejny termin nieodłącznie kojarzący się z giełda to broker. Jest to pojęcie o bardzo wieloznacznym charakterze. Funkcjonuje ono w bardzo wielu kontekstach, w tym także rynków kapitałowego oraz finansowego. Powszechnie pod tym pojęciem rozumie się określony podmiot (może nim być zarówno osoba prawna, jak i fizyczna, a także jednostka, która osobowości prawnej nie posiada), która świadczy usługi na rachunek kogoś innego. Przykładem takiego brokera może być w tym miejscu broker ubezpieczeniowy. Jest on przedstawicielem swego klienta, od którego posiada pełnomocnictwo. Jego działalność ma na celu zawarcie umowy pomiędzy swoim klientem a odpowiednim zakładem ubezpieczeń. Działalnością brokerską zajmują się również domy maklerskie – prowadzą w imieniu swoich klientów interesy na giełdzie papierów wartościowych. W przypadku takich giełd mówi się o kilku rodzajach brokerów, jak broker agencyjny, informacji oraz dyskontujący. Z tytułu prowadzonej działalności brokerzy pobierają stosowne prowizje. Doradca inwestycyjny to kolejne pojęcie, które ma związek z tematyką giełdową – chociaż oczywiście nie tylko. Doradca inwestycyjny jest normalnym zawodem, w związku z czym wykonujące go osoby są zobowiązane do postępowania zgodnie z przepisami prawnymi. Wykonywać go mogą tylko te osoby fizyczne, które trafią na stosowną listę. Ażeby tak się z kolei stało, musi zostać spełniony cały szereg warunków. Należy do nich między innymi złożenie egzaminu – takowe są organizowane przez Komisję Nadzoru Finansowego. Kandydat musi być świetnie zorientowany w bardzo rozlicznych dziedzinach wiedzy. Można w tym miejscu wymienić takie jak dla przykładu prawo podatkowe i dewizowe, analiza finansowa, rynek finansowy, finanse publiczne i przedsiębiorstw oraz rynek towarów giełdowych – lista ta jest naprawdę bardzo długa. Egzamin ten składa się z trzech etapów. Odpowiedników międzynarodowych jest sporo, dla przykładu może to być Chartered Financial Analyst. Tytuł doradcy inwestycyjnego jest w Polsce chroniony.

Polityka fiskalna a cykl koniunkturalny Dzięki narzędziom fiskalnym państwo może wpływać na koniunkturę po przez zmiany w wypływach i wpływach do budżetu państwa. Państwo może prowadzić politykę stymulacyjną i restrykcyjną chcąc wpłynąć na cykl gospodarczy. Polityka stymulacyjna przejawią się poprzez obniżenie stopy podatkowej, co powoduje zmniejszenie przychodów i wzrost wydatków z budżetu państwa. W ten sposób rośnie deficyt budżetowy. Polityka ta prowadzi do wzrostu wydatków na konsumpcje i inwestycje. Jej skutkiem jest również zwiększenie poziomu produkcji i zatrudnienia. Zazwyczaj następstwem stymulacji gospodarki jest także wzrost cen. Pobudzanie koniunktury doprowadza do deficytu budżetowego. Rozwija się gospodarka, ale państwo jest zadłużone. Polityka restrykcyjna rozumiana jest, jako hamowanie koniunktury. Rząd chcąc osiągnąć ten cel zaczyna podnosić podatki (rosną wpływy do budżetu) i ogranicza wypływy z budżetu państwa. Zmniejszeniu ulegają konsumpcja i inwestycje. Skutki tej polityki są także widoczne w zatrudnieniu, produkcji oraz poziomie cen, które spadają. Państwo gromadząc oszczędności uniemożliwia rozwój gospodarki. Polityka monetarna ma za zadanie utrzymać stabilność cen. Politykę pieniężną prowadzi zazwyczaj bank centralny lub inna instytucja upoważniona przez rząd. Strategia restrykcyjna (twarda) tak zwana „polityka drogiego pieniądza” prowadzi do wzrostu minimalnych rezerw gotówkowych, stopy redyskontowej oraz sprzedaży państwowych papierów wartościowych. Skutkiem takiego działania jest zmniejszenie podaży pieniądza i wzrost stopy procentowej. Zmniejszeniu także ulegają rozmiary kredytów, inwestycji oraz popyt globalny. Tendencje spadkową przyjmują również produkcja, zatrudnienie oraz tempo wzrostu cen. Strategia ekspansywna (miękka) tak zwana „polityka taniego pieniądza” powoduje spadek minimalnych rezerw obowiązkowych, stopy redyskontowej oraz skupowanie przez bank centralny papierów wartościowych. Banki posiadają większą możliwość udzielania kredytów. Rosną: podaż pieniądza, inwestycje i popyt globalny, maleje natomiast stopa procentowa. Następnie wzrasta zatrudnienie, produkcja i popyt globalny. Pierwsza teoria została sformułowana przez neoklasyków. Mówi ona, że cykl koniunkturalny to zjawisko naturalne i stabilne, przebiegające w poza ekonomicznym otoczeniu. Polityka gospodarcza rządu nie jest w stanie tego zmienić. Czynnik, które mogą zakłócić równowagę w gospodarce są zewnętrzne (egzogeniczne). Do tych czynników zaliczamy: wojny, rewolucje, zmiany demograficzne, odkrycia techniczne, zjawiska przyrodnicze, odkrycia nowych zasobów oraz inne wydarzenia polityczne. Zachwianie równowagi prowadzi do powstawania procesów endogenicznych (wewnętrznych), których celem jest przywrócenie stanu równowagi. Druga teoria przedstawia poglądy keynesistowskie, według których cykl gospodarczy to zjawisko związane z systemem gospodarczym. Wyznawcy tej zasady są przekonani, że czynniki zewnętrzne są w stanie zakłócić procesy wewnętrzne, ale nie mogą wpłynąć na długookresowy trend procesów gospodarczych. Przyczyny cyklicznych wahań są związane z regułami gospodarki rynkowej, gdzie głównym celem jest maksymalizacja zysków.