O emeryturze dla kobiet
<< wstecz :: dalej >>
01 | 02
Jak podaje Dziennik Zachodni emerytury, drogie Panie, będziemy miały różne!
To, ile pieniędzy dostaniemy, zależy nie tylko od tego ile lat w sumie przepracujemy,
ale także od naszej metryki.
Reforma systemu emerytalnego z 1 stycznia 1999 r. określiła ustawowy wiek emerytalny
kobiet w Polsce na 60 lat. Nie wiadomo jednak na jak długo jeszcze ten zapis będzie obowiązywał,
bo od lat mówi się o zrównaniu wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn.
Staż przede wszystkim
Polki z rocznika 1948 i wcześniejszych zachowały prawo do tzw. starej emerytury.
W momencie starania się o świadczenie nie muszą skończyć 60 lat (chyba że chcą przejść
na wcześniejszą emeryturę wystarczy mieć 55 lat i mieć 20 lat stażu).
Bardzo ważne!
Dotyczy wszystkich kobiet: przed 14 listopada 1991r do stażu pracy zaliczało
się okresy zatrudniania na co najmniej pół etatu, teraz liczy się każda umowa.
Najniższa emerytura w Polsce wynosi 597,46 zł. Nawet jeśli z wyliczeń ZUS-owi
wyjdzie niższa kwota, zostanie podciągnięta do obowiązującego minimum.
Starą emeryturę dostaną również kobiety urodzone przed 1 stycznia 1949r., które mogą udowodnić
15-letni staż pracy. Ale uwaga! Ich emerytura nie zostanie podwyższona do 597,46 zł. Dostaną
dokładnie tyle ile wyliczy ZUS.
Czas na konkrety, czyli liczby
Wysokość emerytury zależy przede wszystkim od tego ile zarabialiśmy,
im wyższe wynagrodzenie tym pracodawca odprowadzał wyższe składki do
ZUS- u. Składki stanowią podstawę wymiaru emerytury. To, że o naszej
przyszłej emeryturze decydują zarobki sprzed lat, nie znaczy, że nie mamy
już wpływu na wysokość świadczenia, które po zakończeniu pracy wypłaci nam ZUS.
W takim przypadku możemy sprawdzić kiedy najwięcej zarabialiśmy i wnioskować do ZUS-u,
żeby emeryturę naliczył na podstawie lat, kiedy wiodło nam się najlepiej.
Mamy dwie możliwości
- Z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających złożenie wniosku
o emeryturę wybieramy 10 kolejnych lat,
- Wybieramy 20 dowolnych lat kalendarzowych (niekoniecznie kolejnych!)
z całego okresu, kiedy pracowaliśmy i podlegaliśmy ubezpieczeniu.
Składniki emerytury
Pierwszym składnikiem emerytury jest tzw. podstawa wymiaru emerytury.
Jak się ją oblicza? Najpierw sumuje się kwoty tzw. podstaw wymiaru składek
w okresie zgłoszeniowym przez nas do wyliczenia. Następnie suma z każdego wytypowanego
roku zostanie porównana do przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w
danym roku i ujęta w procentach.
Drugim składnikiem emerytury są okresy składkowe i nieskładkowe,
przy czym liczba nieskładkowych nie może stanowić więcej niż jedną trzecią składkowych.
Bardziej wartościowe są okresy – każdy mnoży się przez 1,3 proc. podstawy wymiaru, nieskładkowy
zaś tylko przez 0,7 proc. podstawy wymiaru.Ostatni składnik emerytury to 24 proc. aktualnej kwoty bazowej.
Twoja emerytalna teczka
Żeby dostać emeryturę, trzeba złożyć odpowiednie dokumenty w najbliższym
oddziale lub jednostce ZUS-u, w skład dokumentów wchodzą:
- wniosek o przyznanie emerytury (druk ZUS-u oznaczony symbolem Rp-1),
- kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (druk Rp-6),
- świadczenia pracy ze wszystkich miejsc zatrudnienia,
- zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu ( druk Rp-7),
- dochody przedstawiające okres nauki w szkole wyższej
(wystarczy dyplom, jeśli zawiera informacje, od kiedy studiowałeś, jeśli nie –
poproś uczelnię o zaświadczenie),
- odpis aktów urodzenia dzieci,
- jeśli pobierałeś zasiłek dla bezrobotnych, potrzebne będzie zaświadczenie z Urzędu Pracy.
Czyste blankiety tych dokumentów można wziąć z
każdego oddziału ZUS-u lub wydrukować ze strony internetowej
(www.zus.pl). Dokumenty składasz osobiście, bo pracownik ZUS-u musi
porównać zawarte w nich dane z tymi w Twoim dowodzie osobistym. Nie musisz
się fatygować do ZUS-u, gdy wyręcza Cię pracodawca (to on potwierdzi Twoją tożsamość).
Co zrobić kiedy nie zgromadziliśmy wymaganych dokumentów?
Najczęściej brakuje świadectw pracy oraz zaświadczeń o zarobkach z zakładów,
których pracowaliśmy przed laty. Trzeba skompletować te dokumenty.
Jeśli te firmy nie istnieją, trzeba znaleźć archiwa lub instytucje przechowujące
dane pracowników. Innym rozwiązaniem jest Centrum Ośrodku Informacji
Archiwalnej przy Naszej Dyrekcji Archiwów Państwowych (00-950 Warszawa, ul. Długa 6, skr. poczt. 1005).
<< wstecz :: dalej >>
01 | 02
Dziennik Zachodni praca, wyd.35 16.10.2006r.