Wg badań przeprowadzonych przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej głównym krajem docelowym polskich migrantów są Niemcy. Jednocześnie wzrosło zainteresowanie migracjami do krajów anglosaskich – Wielkiej Brytanii i Irlandii. Kraje te nie stanowiły, w latach poprzedzających akcesję Polski, atrakcyjnego kierunku wyjazdu – wg danych BAEL na ich terenie przebywało średnio ok. 10 %wszystkich polskich migrantów. W 2005 r. udział ten wzrósł aż do poziomu 28%. Migracje do Wielkiej Brytanii mają substytucyjny charakter w stosunku do wyjazdów do Stanów Zjednoczonych , które tracą popularność po rozszerzeniu UE (20 % migrantów w latach poprzedzających akcesję, ok. 13 % po niej). Wynika to najprawdopodobniej ze stosunkowo wyższych kosztów związanych z wyjazdem do USA, długotrwałej procedury uzyskiwania wizy oraz słabnącego w średnim okresie kursu dolara.

Średnioroczna liczba migrantów przed akcesją od I kw.1994 do II kw. 2004, udział migracji do poszczególnych krajów opiera się na danych z lat 2002-2005, szacunki po akcesji dot. okresu II kw. 2004 – IV kw.2005

Bariery i trudności napotykane przez emigrantów w Irlandii i Wielkiej Brytanii

Z badań przeprowadzonych przez European Citizen Action Service w październiku 2006 roku wynika, że najczęściej pojawiającą się barierą, już na etapie podejmowania decyzji o wyjeździe, jest brak dostatecznej znajomości języka obcego. Emigranci wskazywali również na bariery kulturowe i środowiskowe. Wyjazd z kraju łączył się także z obawą utraty pracy w kraju oraz kontaktów z osobami bliskimi pozostającymi w&nbps;Polsce. W szczególności, obawy emigrantów dotyczyły możliwości podtrzymywania bliskich relacji z partnerem oraz dziećmi.

Pierwsze kłopoty po wyjeździe związane są z poszukiwaniem mieszkania. Bardzo duże znaczenie mają w tym kontekście sieci migracyjne, szczególnie w początkowym okresie pobytu za granicą. Trudności, jakie napotykają emigranci, wynikają z nieznajomości prawa kraju przyjmującego, zasad systemu podatkowego, procedur dotyczących zakładania kont bankowych, dostępności pomocy socjalnej czy świadczeń dla osób bezrobotnych. Emigranci zarobkowi stają także w obliczu problemów związanych z funkcjonowaniem rynku pracy. Najszybciej zatrudnienie znajdują osoby, które w swoich poszukiwaniach mają wsparcie rodziny i znajomych przebywających za granicą. Wśród problemów związanych z pracą, Polscy pracownicy w Irlandii i Wielkiej Brytanii wymieniają przede wszystkim: pracę „po godzinach” bez otrzymywania dodatkowego wynagrodzenia, pracę poniżej kwalifikacji, brak umowy o pracę, brak ubezpieczenia zdrowotnego oraz poczucie dyskryminacji.

Dodatkowym utrudnieniem dla emigrantów jest niedostatecznie rozwinięta pomoc konsularna dla Polaków w Londynie, co wynika m. in. z niewystarczającej liczby pracowników konsulatu w stosunku do populacji polskich emigrantów.

Największy potencjał migracyjny charakteryzuje młodzież

Ocenianie migracji w kategoriach indywidualnej inwestycji pozwala wyjaśnić nie tylko przyczyny, ale także selektywność tego procesu ze względu na wiek – wśród migrantów najwięcej jest osób młodych. O ich relatywnie wysokim potencjale migracyjnym świadczą m. in. wyniki badania Eurobarometr z 2002r., na podstawie którego można ocenić, że osoby w wiku 15-24 lat stanowią ok. 64% wszystkich osób deklarujących chęć wyjazdu za granicę, a wraz z grupą wiekową 25-39 – ponad 92%. Dzieje się tak m.in. dlatego, że w przypadku osób starszych oczekiwane zdyskontowane korzyści z migracji są niższe. Podobnie - jeżeli pod uwagę bierze się ryzyko niepowodzenia – straty związane z ewentualną porażką w przypadku młodej osoby mogą zostać rozłożone na wiele lat. Do kosztów migracji należy zaliczyć nie tylko nakłady finansowe, ale także straty emocjonalne związane z zerwaniem więzi rodzinnych i towarzyskich oraz koniecznością przystosowania się do zmiany otoczenia. Można więc oczekiwać, że wśród migrantów występuje stosunkowo wysoki udział osób stanu wolnego, nie posiadających zobowiązań rodzinnych, a więc głównie osób młodych.