Wpisy oznaczone tagiem ‘inwestycja’

Agent firmy inwestycyjnej Z zagadnieniami giełdowymi bardzo ściśle związane jest pojęcie agenta firmy inwestycyjnej. W naszym kraju takowa instytucja została do przepisów prawnych wprowadzona przed czterema laty. kto zatem może być takim agentem? Otóż zostać nim może osoba fizyczna albo prawna bądź tej jednostka, która osobowości prawnej nie posiada. W przypadku osób fizycznych niezbędne jest złożenie stosowanego egzaminu oraz uzyskanie wpisu do odpowiedniego rejestru). Agent firmy inwestycyjnej musi zostać zarejestrowany przez Komisję Nadzoru Finansowego. Ma również obowiązek podpisania umowy z firmą inwestycyjną. Wówczas zostaje uprawniony do wykonywania odpowiednich czynności z zakresu działalności gospodarczej. Ponadto również jako reprezentant danej firmy świadczy również usługi polegające na doradztwie. W imieniu takiego przedsiębiorstwa przyjmuje także zlecenia. Jeżeli działalność agenta przyniesie firmie szkodę, to wówczas ponoszą za to solidarnie odpowiedzialność. Nie ma jej, gdy nie zawiniło żadne z nich. Pojęcie akcji to kolejny spośród terminów nierozerwalnie związanych między innymi z giełda. Akcja jest papierem wartościowym. Łączy w sobie elementy z zakresu prawa tak majątkowego, jak i niemajątkowego. Wszystko to wynika z faktu uczestniczenia w akcyjnej spółce akcjonariusza. To również jego prawa i obowiązki, a ponadto także część akcyjnego kapitału. Po raz pierwszy akcje zostałyby emitowane na początku siedemnastego stulecia. Dokonała tego Holenderska Kompania Wschodnioindyjska. Tym samym pojawił się na rynku nowy, dotąd zupełnie nie znany, sposób inwestowania pieniędzy. Dodać w tym miejscu koniecznie należy, iż wywarł on bardzo znaczący wpływ na gospodarczy rozwój. W tamtych czasach Holandia stała się za sprawą takowych działań gospodarczą potęgą. Akcje powinny być sporządzane w formie pisemnej, chociaż jest oczywiście wyjątek od tej reguły, a stanowią go mianowicie akcje publicznych spółek. Musi ona również zawierać szereg stosownych informacji. Emitowaniem akcji zajmują się spółki.

Polityka fiskalna a cykl koniunkturalny Dzięki narzędziom fiskalnym państwo może wpływać na koniunkturę po przez zmiany w wypływach i wpływach do budżetu państwa. Państwo może prowadzić politykę stymulacyjną i restrykcyjną chcąc wpłynąć na cykl gospodarczy. Polityka stymulacyjna przejawią się poprzez obniżenie stopy podatkowej, co powoduje zmniejszenie przychodów i wzrost wydatków z budżetu państwa. W ten sposób rośnie deficyt budżetowy. Polityka ta prowadzi do wzrostu wydatków na konsumpcje i inwestycje. Jej skutkiem jest również zwiększenie poziomu produkcji i zatrudnienia. Zazwyczaj następstwem stymulacji gospodarki jest także wzrost cen. Pobudzanie koniunktury doprowadza do deficytu budżetowego. Rozwija się gospodarka, ale państwo jest zadłużone. Polityka restrykcyjna rozumiana jest, jako hamowanie koniunktury. Rząd chcąc osiągnąć ten cel zaczyna podnosić podatki (rosną wpływy do budżetu) i ogranicza wypływy z budżetu państwa. Zmniejszeniu ulegają konsumpcja i inwestycje. Skutki tej polityki są także widoczne w zatrudnieniu, produkcji oraz poziomie cen, które spadają. Państwo gromadząc oszczędności uniemożliwia rozwój gospodarki. Polityka monetarna ma za zadanie utrzymać stabilność cen. Politykę pieniężną prowadzi zazwyczaj bank centralny lub inna instytucja upoważniona przez rząd. Strategia restrykcyjna (twarda) tak zwana „polityka drogiego pieniądza” prowadzi do wzrostu minimalnych rezerw gotówkowych, stopy redyskontowej oraz sprzedaży państwowych papierów wartościowych. Skutkiem takiego działania jest zmniejszenie podaży pieniądza i wzrost stopy procentowej. Zmniejszeniu także ulegają rozmiary kredytów, inwestycji oraz popyt globalny. Tendencje spadkową przyjmują również produkcja, zatrudnienie oraz tempo wzrostu cen. Strategia ekspansywna (miękka) tak zwana „polityka taniego pieniądza” powoduje spadek minimalnych rezerw obowiązkowych, stopy redyskontowej oraz skupowanie przez bank centralny papierów wartościowych. Banki posiadają większą możliwość udzielania kredytów. Rosną: podaż pieniądza, inwestycje i popyt globalny, maleje natomiast stopa procentowa. Następnie wzrasta zatrudnienie, produkcja i popyt globalny. Pierwsza teoria została sformułowana przez neoklasyków. Mówi ona, że cykl koniunkturalny to zjawisko naturalne i stabilne, przebiegające w poza ekonomicznym otoczeniu. Polityka gospodarcza rządu nie jest w stanie tego zmienić. Czynnik, które mogą zakłócić równowagę w gospodarce są zewnętrzne (egzogeniczne). Do tych czynników zaliczamy: wojny, rewolucje, zmiany demograficzne, odkrycia techniczne, zjawiska przyrodnicze, odkrycia nowych zasobów oraz inne wydarzenia polityczne. Zachwianie równowagi prowadzi do powstawania procesów endogenicznych (wewnętrznych), których celem jest przywrócenie stanu równowagi. Druga teoria przedstawia poglądy keynesistowskie, według których cykl gospodarczy to zjawisko związane z systemem gospodarczym. Wyznawcy tej zasady są przekonani, że czynniki zewnętrzne są w stanie zakłócić procesy wewnętrzne, ale nie mogą wpłynąć na długookresowy trend procesów gospodarczych. Przyczyny cyklicznych wahań są związane z regułami gospodarki rynkowej, gdzie głównym celem jest maksymalizacja zysków.